แว่นตาและวัตถุบางๆ ในช่องเจาะ
แว่นตา สายไฟ สายรัด ก้านพืช และวัตถุบางๆ ที่คล้ายกันนั้นทำได้ยากเนื่องจากการปกปิดข้อผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ อาจทำให้วัตถุนั้นหลุดออกทั้งหมดได้ ช่องเจาะที่มีประโยชน์จะรักษาโครงสร้างที่ผู้คนจดจำ เปิดช่องที่สำคัญไว้ และหลีกเลี่ยงไม่ให้เส้นละเอียดอ่อนหนาขึ้นจนกลายเป็นหยด เลนส์ใสไม่จำเป็นต้องกลายเป็นรูว่างเปล่า และรายละเอียดทุกๆ หนึ่งพิกเซลก็ไม่จำเป็นต้องคงอยู่ต่อไป
ก่อนที่จะแก้ไขอะไร ให้ตัดสินใจว่าคุณกำลังดูรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ แบบไหน การทดสอบคุณภาพที่เหมาะสมสำหรับกรอบทึบแสงจะแตกต่างจากการทดสอบเลนส์ใส
แยกวัตถุออกเป็นสามประเภท
โครงสร้างทึบแสง
กรอบแว่นตา ห่วงลวด สายกระเป๋า หนวดเครา โซ่เครื่องประดับ และก้านพืช มักเป็นของวัตถุ ความต่อเนื่องมีความสำคัญมากกว่าความเรียบเนียนระดับพิกเซลที่สมบูรณ์แบบ
ถามว่าสายยังต่อตรงจุดที่ควรอยู่หรือไม่ แขนขมับที่หายไปครึ่งทางถึงหูคือความล้มเหลวของโครงสร้าง การโยกเยกหนึ่งพิกเซลที่หายไปในขนาดปกติอาจไม่เป็นเช่นนั้น
พื้นที่เปิดโล่ง
โดยปกติช่องว่างภายในที่จับ ช่องว่างระหว่างเฟรมและใบหน้า หรือช่องเปิดในสายโซ่ควรแสดงพื้นหลังใหม่ พื้นหลังเก่าที่เหลืออยู่ในช่องว่างเหล่านั้นทำให้วัตถุดูถูกวาง
ช่องเล็กๆ พลาดได้ง่ายเพราะตาจะอ่านเงาด้านนอกก่อน ตรวจสอบอย่างจงใจแทนที่จะสแกนเฉพาะขอบเขต
วัสดุโปร่งใสหรือสะท้อนแสง
เลนส์ใสและพลาสติกใสยังคงส่งผลต่อสิ่งที่มองเห็นผ่านเลนส์เหล่านั้น พวกมันอาจเปลี่ยนคอนทราสต์ จับแสงสะท้อน หรือแสดงสีจาง ๆ การนำพิกเซลของเลนส์ออกทั้งหมดอาจทำให้แว่นตาดูไม่สมบูรณ์ การเก็บฉากเก่าทั้งหมดไว้ในเลนส์อาจทำให้คัตเอาต์ดูผิดเพี้ยนบนพื้นหลังใหม่ได้
ไม่มีการรักษาที่สมบูรณ์แบบแบบสากล สำหรับภาพโปรไฟล์เล็กๆ การรักษากรอบภาพและการแนะนำเลนส์ที่น่าเชื่อถือก็มักจะเพียงพอแล้ว คอมโพสิตเชิงพาณิชย์ขนาดใหญ่อาจต้องการขั้นตอนการทำงานของวัสดุโปร่งใสที่เชี่ยวชาญมากกว่าการตัดออกอัตโนมัติอย่างรวดเร็ว
ความสำเร็จของแว่นตาเป็นอย่างไร
คัตเอาท์แว่นตาที่น่าเชื่อถือมักประกอบด้วย:
- เชื่อมต่อขอบเฟรมทั้งสองแล้ว
- สะพานยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์
- แขนขมับที่ประกบศีรษะอย่างเป็นธรรมชาติ
- ไม่มีพื้นหลังเกาะนอกหน้าชัดเจน
- บริเวณเลนส์ที่ดูไม่ทึบทึบเป็นหย่อมๆ
- การสะท้อนจะคงอยู่เฉพาะเมื่อยังคงเข้าใจการมองเห็นได้เท่านั้น
อย่าตัดสินเฟรมอย่างโดดเดี่ยว ความสัมพันธ์ระหว่างแว่นตา ตา ผม และหู บ่งบอกถึงตัวตนของวัตถุ ขอบที่เรียบง่ายและก้าวร้าวสามารถเอาแขนขมับออกหรือตัดเข้าที่ใบหน้าในขณะที่ปรากฏว่า “สะอาด” บนกระดานหมากรุก
หากเลนส์สะท้อนภาพห้องเดิมได้ชัดเจน ข้อจำกัดไม่ใช่แค่ขอบเขตของหน้ากากเท่านั้น ฉากที่สะท้อนนั้นจะถูกบันทึกภายในพิกเซลของวัตถุ เครื่องมือลบพื้นหลังไม่สามารถแทนที่ได้โดยอัตโนมัติด้วยการสะท้อนสภาพแวดล้อมใหม่ที่ถูกต้องทางกายภาพ
ลำดับความสำคัญในทางปฏิบัติ
ตรวจสอบวัตถุที่มีขนาดบางตามลำดับนี้:
- รักษาตัวแบบหลักให้คงเดิม ใบหน้า ร่างกาย หรือรูปร่างของผลิตภัณฑ์ต้องมาก่อน
- ปกป้องเส้นโครงสร้าง เฟรม สายรัด ที่จับ และก้านควรเชื่อมต่อกัน
- เปิดช่องว่างที่มีความหมาย ลบส่วนเกาะพื้นหลังที่มองเห็นได้ภายในลูปออก
- ตรวจสอบรอยตัด สังเกตว่ามีเส้นบางๆ พาดผ่านผม ผิวหนัง หรือเสื้อผ้า
- ตัดสินที่ขนาดสุดท้าย ยืนยันว่ารายละเอียดยังคงอ่านได้โดยไม่หนักเกินไป
คำสั่งนี้ช่วยป้องกันการขัดลวดเล็กๆ เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง ในขณะที่ด้ามจับที่หายไปหรือใบหน้าที่ถูกตัดยังคงเป็นข้อผิดพลาดหลัก
บางไม่ได้แปลว่าคมเสมอไป
วัตถุบางๆ อาจมีความนุ่มนวลได้เนื่องจากอยู่นอกโฟกัส เคลื่อนไหว โปร่งแสง หรือถูกบดบังด้วยความเบลอของระยะชัดลึก การบังคับขอบแข็งรอบๆ ความพร่ามัวนั้นอาจสร้างโครงร่างที่มืดและเป็นเส้นลวดที่ไม่เคยปรากฏอยู่ในภาพ
ใช้ต้นฉบับเป็นหลักฐาน ถ้าเส้นต้นฉบับคมชัด ก็ถือว่ามีการตัดที่คมชัด ถ้ามันค่อยๆ จางลง ก็มีความนุ่มนวลอยู่บ้าง จุดมุ่งหมายไม่ใช่การทำให้วัตถุทุกชิ้นมีความคมชัดเท่ากัน เพื่อรักษาวิธีการถ่ายภาพวัตถุแต่ละชิ้น
สำหรับเส้นผมและขนสัตว์ ให้ใช้กรอบความคาดหวังใน ความคาดหวังเกี่ยวกับการตัดเส้นผมและขนสัตว์ มันอธิบายว่าทำไมรูปร่างที่น่าเชื่อจึงมีความสำคัญมากกว่าจำนวนเกลียว
รูปแบบความล้มเหลวทั่วไป
ส่วนที่หายไป
เฟรม โซ่ หรือก้านหักเมื่อมีสีตรงกับพื้นหลัง ในขนาดปกติ สิ่งนี้มักจะดูเหมือนเป็นความเสียหายมากกว่าความนุ่มนวลตามธรรมชาติ เนื่องจากผู้ชมคาดหวังถึงความต่อเนื่อง
เส้นบวม
พิกเซลพื้นหลังแบบเก่ายังคงอยู่รอบๆ วัตถุบางๆ ทำให้ดูหนากว่าเดิม โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อถ่ายภาพลวดสีเข้มกับผนังสีอ่อน
ช่องเติมเต็ม
ภาพเงาด้านนอกถูกต้อง แต่พื้นที่ภายในที่จับหรือกรอบยังคงมีพื้นหลังดั้งเดิม ทดสอบบนจานที่ตัดกันเพื่อเผยให้เห็น
เลนส์เปล่า
การใช้เลนส์ใสเหมือนกับพื้นหลังที่บริสุทธิ์สามารถลบแสงสะท้อนและขอบที่ทำให้แว่นตาอ่านได้ เปรียบเทียบกับต้นฉบับก่อนที่จะถือว่าความโปร่งใสหมายถึงการลบ
ภาพสะท้อนที่เยือกแข็ง
หน้ากากมีความสะอาดทางเทคนิค แต่สภาพแวดล้อมแบบเก่ายังคงสะท้อนอยู่ในเลนส์หรือวัตถุขัดเงา ตัดสินใจว่าจะยอมรับได้ตามขนาดที่ต้องการหรือไม่ หากเงาสะท้อนปรากฏเด่นชัด รูปภาพต้นฉบับอื่นอาจเป็นวิธีแก้ปัญหาที่ตรงไปตรงมาที่สุด
ที่มารูปภาพที่ให้โอกาสมีรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ
โครงสร้างบางจะอยู่รอดได้อย่างน่าเชื่อถือมากขึ้นเมื่ออยู่ในโฟกัส มีขนาดใหญ่พอสมควรในเฟรม และแยกโทนสีออกจากพื้นหลัง หลีกเลี่ยงการบีบอัดข้อมูลอย่างหนักและภาพเบลอจากการเคลื่อนไหว หากคุณควบคุมภาพถ่าย ให้เหลือพื้นที่มองเห็นรอบๆ สายไฟ กรอบ หรือสายรัด แทนที่จะวางไว้ตรงข้ามกับลวดลายที่มีสีคล้ายกัน
แสงจ้าสามารถช่วยกำหนดขอบเลนส์ได้ แต่แสงสะท้อนที่โพลนออกมาก็สามารถบดบังดวงตาหรือบันทึกพื้นที่ส่วนใหญ่ของห้องได้เช่นกัน การเปลี่ยนแปลงมุมกล้องและแสงเล็กน้อยมักจะปรับปรุงแหล่งที่มามากกว่าการแก้ไขอย่างละเอียดในภายหลัง
รีวิวมากกว่ากระดานหมากรุก
กระดานหมากรุกยืนยันว่ามีความโปร่งใสอยู่ มันไม่ได้จำลองทุกจุดหมายปลายทาง วางผลลัพธ์ไว้เหนือแสง สีเข้ม และสีที่ต้องการ เส้นสีซีดบางๆ หายไปบนแผ่นไฟ เศษความมืดซ่อนตัวอยู่บนความมืด นอกจากนี้ ให้ตรวจสอบขนาดการแสดงผลขั้นสุดท้ายด้วย โดยที่เฟรมที่ไม่สมบูรณ์เล็กน้อยแต่ต่อเนื่องกันอาจดูดีกว่าเส้นที่ละเอียดอ่อนทางเทคนิคที่หายไป
เมื่อคุณระบุข้อผิดพลาดของมาสก์ที่แท้จริง ให้ใช้ ปรับแต่งขอบคัตเอาต์ด้วยแปรง สำหรับวิธีการแก้ไข บทความนี้จงใจหยุดที่การวินิจฉัยและลำดับความสำคัญมากกว่าที่จะทำซ้ำคำแนะนำในการใช้แปรง
หากโครงสร้างยังคงอยู่ ช่องว่างที่มีความหมายชัดเจน พื้นที่โปร่งใสยังคงน่าเชื่อ และไม่มีขอบที่ชัดเจนปรากฏขึ้นในบริบท ช่องเจาะก็พร้อมแล้ว เริ่มการทดสอบตัวแทนด้วย เริ่มต้น และตัดสินการส่งออกว่าจะใช้จริงที่ใด