Сояҳо дар буришҳо: нигоҳ доред ё хориҷ кунед?
Сояро нигоҳ доред, вақте ки он ба мавзӯъ кӯмак мекунад, ки худро асоснок ҳис кунад ва то ҳол бо саҳнаи нав мувофиқат кунад. Вақте ки он қисмҳои намоёни сатҳи кӯҳнаро дар бар мегирад, ба самти нодуруст ишора мекунад, галои ифлос месозад ё истифодаи такрориро дар заминаҳои гуногун манъ мекунад, онро хориҷ кунед. Барои устои шаффоф, бартараф кардани сояи кӯҳнаи рехташуда одатан интихоби бехатартар аст; шумо метавонед баъдтар сояи мушаххаси таъинот илова кунед.
Қисмати мушкил ин қарор додани он аст, ки он чиро “соя” ҳисоб мекунад. На ҳар як минтақаи торик дар наздикии канор ба замина тааллуқ дорад.
Се намуди соя, се қарор
Сояҳои шакл ба мавзӯъ тааллуқ доранд
Сояи шакл дар худи мавзӯъ соя мекунад: тарафи ториктари рӯй, пӯшишҳо дар либос ё поёни маҳсулот. Он шаклро тавсиф мекунад ва одатан бояд боқӣ монад. Хориҷ кардани он мавзӯъро ҳамвор мекунад ё часбҳои саманд эҷод мекунад.
Бартараф кардани замина дубора равшан намекунад. Агар мавзӯъ аз як тараф сахт даргиронда шуда бошад, пас аз нест шудани замина он равшанӣ дар пикселҳо мемонад.
Сояҳои тамос вазн эҷод мекунанд
Сояи тамос майдони хурд ва торик аст, ки дар он пойафзол, маҳсулот, панҷа ё ашё бо рӯи вохӯрд. Он ба чашм мегӯяд, ки ду чиз ба ҳам мерасанд. Нигоҳ доштани сояи маҳдуди тамос метавонад аз пайдоиши шинокунандаи объект боздорад.
Бо вуҷуди ин, сояи тамос метавонад матн ё ранги миз ё фарши кӯҳнаро дар бар гирад. Агар сатҳи таъинот хеле гуногун бошад, ямоқи кӯҳнаи тамос метавонад ба лой монанд бошад. Соя ҳар қадар наздиктар ва соддатар бошад, истифодаи дубора осонтар аст.
Сояҳои рехташуда ба саҳнаи кӯҳна тааллуқ доранд
Сояи пошида аз мавзӯъ дар болои девор, фарш ё болои мизи корӣ дур мешавад. Он самти рӯшноӣ, масофа, кунҷи рӯи замин ва нармиро аз акси аслӣ рамзгузорӣ мекунад. Ин далелҳо аксар вақт бо заминаҳои нав мухолифанд.
Сояи дароз аз тирезаи дурахшон хеле кам ба корти маҳсулоти ҳамвор тааллуқ дорад. Сояи шахс дар девори кӯҳна бо саҳнаи нави берунӣ мувофиқат намекунад. Агар соя қисми қасдан аз таркиб набошад, онро аз буриши дубора истифодашаванда хориҷ кунед ва агар лозим бошад, онро дар тарҳи ниҳоӣ аз нав созед.
Барои интихоби макони таъинот истифода баред
Дорои шаффоф барои истифодаи такрорӣ
Мавзӯи тозаро бидуни сояи мушаххаси саҳна бартарӣ диҳед. Сояи формаро нигоҳ доред. Танҳо сояи нозуки тамосро нигоҳ доред, агар он ранги пасзаминаи кӯҳна надошта бошад ва воқеан дар тамоми самтҳо муфид бошад.
Ин ба шумо устоди чандир барои слайдҳо, рӯйхатҳо, ҳуҷҷатҳо ва графика медиҳад. Сояи навро баъдтар бо самт ва нармӣ, ки ба ҳар як замина мувофиқат мекунанд, илова кардан мумкин аст.
Корти рангаи ҳамвор ё плиткаи каталог
Сояи хурди тамос метавонад амиқро илова кунад, аммо мувофиқат дар тамоми маҷмӯа аз воқеият дар як тасвир муҳимтар аст. Агар панҷ маҳсулот самтҳои гуногуни соя дошта бошанд ва танҳо якто сояи калон дошта бошад, гурӯҳ тасодуфӣ ба назар мерасад.
Барои тамоми маҷмӯа қоида интихоб кунед: соя нест, сояи пайвастаи тамос ё услуби муштараки дидаю дониста аз нав сохташуда. Нагузоред, ки акси манбаъ барои ҳар як ҷузъи алоҳида қарор қабул кунад.
Иваз кардани саҳна ё таркиб
Сояи аслиро танҳо дар сурате нигоҳ доред, ки сатҳи нав, самти рӯшноӣ ва миқёс онро дастгирӣ кунад. Санҷед, ки дар куҷо объект ба замин мерасад. Манзараи боварибахш бо сояи номувофиқи студия, ҳатто вақте ки канори буриш тоза бошад ҳам, худро нодуруст ҳис мекунад.
Стикер, нишона ё контури чоп
Сояҳои саҳна одатан бесарусомониро илова мекунанд ва силуэтро душвор мегардонанд. Онҳоро хориҷ кунед, магар он ки соя ҷузъи санъати шинохташуда набошад. Назорати сояи графикии дертар назар ба ҷасади аксбардории фарш осонтар аст.
Саволҳое, ки сояи номувофиқро ошкор мекунанд
Пеш аз содирот инҳоро пурсед:
- Оё соя ба мавзўъе, ки бояд тамос сурат гирад, ламс мекунад?
- Оё самти он бо нуктаҳои намоён ва равшании таъинот мувофиқ аст?
- Оё он дорои матн ё ранг аз девор, фарш ё мизи кӯҳна аст?
- Оё он мавзӯъро асоснок мекунад ё танҳо дар иҳотаи тумани хокистарӣ?
- Оё ҳамин файл дар якчанд замина истифода мешавад?
- Оё дар андозаи ниҳоии намоиш соя то ҳол табиӣ менамояд?
Агар соя ду ё зиёда аз ин санҷишҳоро накунад, он эҳтимол ба саҳнаи аслӣ хеле зич алоқаманд аст.
Сояҳои нармро бо галоҳо омехта накунед
Сояи тамос одатан сабаби ҷисмонӣ дорад ва дар наздикии нуқтаи тамос пайдо мешавад. Ҳало контури субъектро пайгирӣ мекунад, ҳатто дар он ҷое ки ягон сатҳ вуҷуд надорад. Галосҳо аксар вақт худро ҳамчун ромҳои саманд ё торик дар заминаҳои муқобил нишон медиҳанд.
Фарқият муҳим аст. Хориҷ кардани сояи муфид метавонад мавзӯъро шино кунад. Нигоҳ доштани гало, зеро он норавшан ба нармӣ монанд аст, буришро ифлос менамояд. Агар ҳалқаи номатлуб танҳо пас аз ҷойгиркунӣ ё содирот намоён шавад, барои муайян кардани он, ки он аз куҷо пайдо шудааст, аз Halos пас аз содирот: сабабҳо ва ислоҳҳо истифода баред.
Кадом хориҷкунии автоматӣ метавонад хулоса барорад ва наметавонад
Модели автоматӣ метавонад баъзе сояҳоро ҳамчун замина ва дигаронро ҳамчун мавзӯъ тасниф кунад. Сояҳои тамосии нарм аз рӯи табиат якхелаанд: онҳо дорои маълумоти рӯизаминӣ ва рӯшноӣ мебошанд. Аз ин рӯ, натиҷаи аввал пешниҳод аст, на қарори ниҳоии бадеӣ.
Фикр накунед, ки ҳар як ямоқи хокистарии нигоҳ дошташуда хато аст ё ҳар як сояи хориҷшуда бояд барқарор карда шавад. Бо нусхаи аслӣ муқоиса кунед, навъи сояро номбар кунед ва макони таъинотро доварӣ кунед. Ин қадами кӯтоҳи мулоҳиза нисбат ба татбиқи як қоида ба ҳар як тасвир боэътимодтар аст.
Вақте ки манбаъ истифодаи дубораро мушкил мекунад
Баъзе аксҳо дар атрофи сояҳои драмавӣ сохта шудаанд. Маҳсулот метавонад дар дохили градиенти васеъ нишинад ё шахс метавонад аз ҷониби манбаи сахт равшан шавад, ки шакли бартаридоштаи фаршро эҷод мекунад. Истихроҷи танҳо мавзӯъ метавонад рӯшноиро тарк кунад, ки фаҳмо ҳис намекунад.
Шумо се имконоти ростқавл доред:
- саҳнаи аслиро нигоҳ доред, ба ҷои буридани маҷбурӣ
- буришро дар макони оддӣ истифода баред, ки номутобиқатии рӯшноӣ парешон нест
- барои истифодаи такрории оянда бо равшании нармтар ва бетараф акси нав гиред
Бартараф кардани замина пикселҳоро ҷудо мекунад; мавзуи пурра аз нав ба вучуд намеоварад.
Пешфарзи боэътимод
Барои PNG-и шаффофи дубора истифодашаванда, сояҳои шаклро нигоҳ доред, сояҳои тамосро бодиққат аз назар гузаронед ва сояҳои рехтаи мушаххаси саҳнаро нест кунед. Барои як композитсияи анҷомёфта, ҳама чизеро нигоҳ доред, ки тамоси боварибахшро дастгирӣ мекунад ва ба нури нав мувофиқат мекунад. Барои маҷмӯи пайваста, пеш аз коркарди ҳамаи тасвирҳо як сиёсати сояро муқаррар кунед.
Пас аз қабули қарор, танҳо майдони дахлдори ниқобро ислоҳ кунед. Назорати воқеӣ дар [Нақшаи кунҷҳои буриш бо хасуҳо] фаро гирифта шудаанд (/refine-cutout-edges-with-brushes/); дар ин чо такрор кардани он техника лозим нест. Пас аз он истифода баред Масъалан ва санҷидани кунҷҳои пеш аз содирот барои тасдиқ кардани он, ки ягон пораи сояҳои фуҷур боқӣ намондааст.
Барои санҷидани ҷараёни кор дар як тасвири намояндагӣ, пайравӣ кунед Оғози кор. Пеш аз сохтани эффектҳои мушаххаси таъинот дар атрофи он устоди шаффофи тозаро захира кунед.