عینک و اشیای نازک در حذف پس‌زمینه
عینک، سیم و قطعات نازک به‌راحتی در ماسک خودکار می‌پرند یا می‌شکنند. نزدیک زوم کنید و با قلم‌موی نرم برگردانید.
اگر شیشه پس‌زمینه را بازتاب دهد، ماسک ممکن است بازتاب را پس‌زمینه ببیند. اصلاح کوچک عادی است.
شی را به سه نوع ناحیه جدا کنید
ساختار مات
قاب عینک، حلقه سیمی، بند کیف، سبیل، زنجیر جواهرات و ساقه گیاه معمولاً متعلق به موضوع است. تداوم آنها بیش از یکنواختی کامل در سطح پیکسل اهمیت دارد.
بپرسید که آیا خط همچنان به جایی که باید متصل می شود یا خیر. بازوی شقیقه ای که تا نیمه گوش ناپدید می شود یک شکست ساختاری است. یک تکان تک پیکسلی که در اندازه معمولی ناپدید می شود ممکن است چنین نباشد.
فضای باز
شکاف داخل دسته، فضای بین قاب و صورت، یا دهانه یک زنجیر معمولاً باید پس‌زمینه جدید را نشان دهد. پس‌زمینه قدیمی باقی‌مانده در آن فضاها باعث می‌شود شیء چسبانده شده به نظر برسد.
به راحتی می توان از دهانه های کوچک غافل شد زیرا چشم ابتدا شبح بیرونی را می خواند. به جای اسکن کردن فقط محیط، آنها را عمداً بررسی کنید.
مواد شفاف یا بازتابنده
لنزهای شفاف و پلاستیک شفاف همچنان بر آنچه از داخل آنها دیده می شود تأثیر می گذارد. آنها ممکن است کنتراست را تغییر دهند، انعکاس ها را جذب کنند یا رنگ ضعیفی از خود نشان دهند. حذف تمام پیکسل های لنز می تواند باعث ناقص به نظر رسیدن عینک شود. نگه داشتن کل صحنه قدیمی در داخل لنز می تواند باعث شود که برش در پس زمینه جدید اشتباه به نظر برسد.
هیچ درمان کامل جهانی وجود ندارد. برای یک تصویر نمایه کوچک، حفظ قاب و یک پیشنهاد باورپذیر از لنز اغلب کافی است. یک کامپوزیت تجاری بزرگ ممکن است به یک جریان کاری مواد شفاف تخصصی تری فراتر از یک برش خودکار سریع نیاز داشته باشد.
موفقیت برای عینک چگونه به نظر می رسد
یک برش عینک متقاعد کننده معمولاً دارای موارد زیر است:
- هر دو رینگ فریم متصل شده اند
- پل دست نخورده
- بازوهای شقیقه که به طور طبیعی به سر می رسند
- هیچ جزیره با پس زمینه قدیمی آشکاری در خارج از صورت وجود ندارد
- نواحی لنز که شبیه لکه های مات جامد نیستند
- انعکاس ها فقط زمانی نگهداری می شوند که هنوز حس بصری داشته باشند
قاب را به تنهایی قضاوت نکنید. رابطه بین عینک، چشم، مو و گوش هویت سوژه را حمل می کند. یک لبه تهاجمی ساده شده می تواند بازوی شقیقه را از بین ببرد یا صورت را برش دهد در حالی که روی صفحه شطرنجی “تمیز” به نظر می رسد.
اگر لنزها انعکاس قوی اتاق اصلی را نشان دهند، محدودیت صرفاً مرز ماسک نیست. آن صحنه منعکس شده در پیکسل های موضوع ثبت می شود. حذف پس‌زمینه نمی‌تواند به‌طور خودکار آن را با بازتاب فیزیکی صحیح یک محیط جدید جایگزین کند.
ترتیب اولویت عملی
اجسام نازک را به ترتیب زیر مرور کنید:
- سوژه اصلی را دست نخورده نگه دارید. شکل صورت، بدن یا محصول در اولویت قرار دارد.
- از خطوط ساختاری محافظت کنید. قاب ها، تسمه ها، دسته ها و ساقه ها باید به هم متصل شوند.
- ** شکاف های معنی دار را باز کنید. ** جزایر پس زمینه قابل مشاهده در داخل حلقه ها را حذف کنید.
- تقاطع ها را بررسی کنید. به جایی که یک خط نازک روی مو، پوست یا لباس می گذرد توجه کنید.
- در اندازه نهایی قضاوت کنید. تأیید کنید که جزئیات همچنان بدون سنگین شدن خوانده می شود.
این ترتیب از یک ساعت پرداخت یک سیم کوچک جلوگیری می کند در حالی که یک دسته از دست رفته یا صورت قطع شده خطای غالب باقی می ماند.
نازک همیشه به معنای تیز نیست
یک جسم نازک می تواند نرم باشد زیرا خارج از فوکوس، متحرک، شفاف یا پوشیده از تاری عمق میدان است. ایجاد یک لبه سخت در اطراف آن تاری ممکن است یک طرح کلی تیره و مضحک ایجاد کند که هرگز در عکس وجود نداشت.
از اصل به عنوان مدرک استفاده کنید. اگر خط در منبع واضح است، یک برش واضح منطقی است. اگر به تدریج محو شود، مقداری نرمی به آن تعلق دارد. هدف این نیست که هر شیء به یک اندازه تیز شود. این برای حفظ روشی است که از هر ماده عکس گرفته شده است.
برای مو و خز، از چارچوب انتظار در انتظارات برش مو و خز استفاده کنید. این توضیح می دهد که چرا شکل باورپذیر می تواند بیشتر از تعداد رشته ها اهمیت داشته باشد.
الگوهای شکست رایج
بخش ناپدید شدن
یک قاب، زنجیره یا ساقه در جایی که رنگ آن با پس‌زمینه مطابقت دارد، می‌شکند. در اندازه معمولی، اغلب به نظر آسیب می رسد تا نرمی طبیعی، زیرا بیننده انتظار تداوم را دارد.
خط متورم
پیکسل‌های پس‌زمینه قدیمی در اطراف یک جسم نازک باقی می‌مانند و آن را ضخیم‌تر از نمونه اصلی می‌کنند. این امر به ویژه هنگامی آشکار می شود که یک سیم تیره در برابر یک دیوار روشن عکس گرفته شود.
دهانه پر شده
شبح بیرونی درست است، اما فضای داخل دسته یا قاب همچنان حاوی پس‌زمینه اصلی است. روی یک صفحه متضاد تست کنید تا مشخص شود.
لنز خالی
در نظر گرفتن یک لنز شفاف به‌عنوان پس‌زمینه خالص می‌تواند بازتاب‌ها و نشانه‌های لبه‌ای را که عینک را خوانا می‌کنند، حذف کند. قبل از اینکه فرض کنید شفافیت به معنای حذف است، با نسخه اصلی مقایسه کنید.
بازتاب یخ زده
ماسک از نظر فنی تمیز است، اما محیط قدیمی در یک عدسی یا شی جلا داده شده منعکس می‌شود. تصمیم بگیرید که آیا در اندازه مورد نظر قابل قبول است یا خیر. اگر بازتاب غالب باشد، یک تصویر منبع متفاوت ممکن است صادقانه ترین راه حل باشد.
منبع عکس هایی که به جزئیات نازک فرصت می دهند
ساختارهای نازک زمانی که در فوکوس هستند، به نسبت بزرگی در قاب، و از نظر رنگ از پس‌زمینه جدا می‌شوند، مطمئن‌تر زنده می‌مانند. از فشرده سازی شدید و تاری حرکتی خودداری کنید. اگر عکس را کنترل می کنید، به جای قرار دادن آنها در برابر یک الگوی رنگی مشابه، فضای بصری را در اطراف سیم ها، قاب ها یا تسمه ها بگذارید.
تابش خیره کننده می تواند به تعیین لبه عدسی کمک کند، اما انعکاس دمیده شده همچنین می تواند چشم را پنهان کند یا یک قطعه بزرگ از اتاق را ثبت کند. تغییرات جزئی در زاویه دوربین و نور اغلب منبع را بیشتر از تصحیح گسترده بعداً بهبود می بخشد.
بیشتر از یک شطرنجی مرور کنید
صفحه شطرنجی وجود شفافیت را تأیید می کند. هر مقصدی را شبیه سازی نمی کند. نتیجه را روی رنگ های روشن، تیره و مورد نظر قرار دهید. خطوط کم رنگ نازک روی صفحات روشن ناپدید می شوند. بقایای تاریک روی تیره ها پنهان می شوند. همچنین اندازه نمایشگر نهایی را بررسی کنید، جایی که یک قاب کمی ناقص اما پیوسته ممکن است بهتر از یک خط از نظر فنی ظریف که ناپدید می شود به نظر برسد.
هنگامی که یک خطای ماسک واقعی را شناسایی می‌کنید، از صفح کردن لبه‌های برش با براش‌ها برای روش تصحیح استفاده کنید. این مقاله به‌جای تکرار دستورالعمل‌های قلم مو، عمداً به تشخیص و اولویت‌ها می‌پردازد.
اگر ساختار پایدار باشد، شکاف‌های معنی‌دار واضح باشند، نواحی شفاف قابل باور باقی بمانند، و هیچ لبه آشکاری در بافت ظاهر نشود، برش آماده است. یک آزمایش نماینده را با شروع به کار شروع کنید و در مورد صادراتی که واقعاً از آن استفاده می‌شود قضاوت کنید.